GROU – In een restaurant kan het verfrissend zijn om niet te weten wat je gaat eten (misschien ook waar je gaat eten). Veel mensen laten het over aan de chef wat er op hun bordje komt. Dat komt overeen met het lumineuze idee van de jongens van Concept7: ze zijn een online reisbureau gestart dat de boeker in spanning houdt en naar onbekende oorden laat reizen! Het blijkt een schot in de roos. Een van de drie Concept7-eigenaren achter srprs.me is Raymond Klompsma, geboren in Drenthe, gestudeerd in Groningen, werkend in Paterswolde en woonachtig in Oudemirdum. De raderen van zijn creatieve brein zijn voortduren in beweging.

Hoe kom je op zoiets?

‘Al twee jaar houden wij een ideeënlijst bij. Daar zetten we onze hersenspinsels op. Alle drie hebben we een mindset van: kan het niet anders, beter? Een van onze eigenaren, Stefan Wobben, was in Barcelona en wilde er een tripje aan vastplakken omdat hij in het bewuste weekend niks te doen had. Hij liet de reis door het kantoor boeken en hij zei er bij dat het hem niks uitmaakte waar hij naar toe ging. Ze moesten maar sms’en wat de bestemming zou worden.’

En?

‘Hij had nog nooit met zo weinig verwachting zulke mooie ervaringen beleefd.’

Waar de ging de reis naartoe?

‘Naar Marrakech in Marokko. Hij dronk er thee met bedoeinen.’

Veel mensen lopen mee in een systeem, hebben behoefte aan vastigheid, worden niet graag verrast.

‘Maar niet allemaal. Er zijn ook veel mensen die een hekel hebben aan het boeken van een vakantie. Voor hen is er te veel keus. Die googlen zich wezenloos. Het lijkt een gimmick, maar er ligt wel een hoger doel achter. Wij krijgen reacties als: eindelijk een vakantie waarbij ik niet het gevoel had iets gemist te hebben. Verder is ons product interessant voor groepen. Niemand die de zware taak krijgt opgelegd een bestemming te kiezen en een vakantie te regelen, niemand die de schuld kan krijgen als het tegenvalt. Wij halen mensen uit hun comfortzone.’

Draaien jullie aan een rad van bestemming?

‘Nee, wij hebben per week andere bestemmingen die wij via onze partner TravelBird vastleggen. Je krijgt een kraskaart thuisgestuurd met daarop een code. Als je deze code invoert op de website wordt de bestemming bekendgemaakt. Maar dan moet je wel krassen.’

Dan is de lol er toch af?

‘Maar bijna niemand die dat doet! Minstens 90 procent krast pas op Schiphol. Alleen al de voorpret vinden onze klanten leuk. Het is een hot item in de aanloop van de reis. Dat is wat wij verkopen: een mindset. Ons product is een verjaardagverhaal, de reis is belangrijker dan de bestemming. En natuurlijk moet de kwaliteit goed zijn. Mensen krijgen waar voor hun geld. Het is altijd ’s morgens vliegen en ’s avonds terug zodat je altijd volle dagen weg bent. Onze reizen zijn niet goedkoper dan de reguliere reizen, maar ook niet duurder.’

Hoe bepaal je reisduur, kosten enzovoorts?

‘Op de website kies je een thema; city trip, naar de zon of broke voor als je weinig wilt besteden. Tijdens het boeken kun je aangeven wat we echt van je moeten weten. Je kunt bijvoorbeeld plaatsen invullen waar je al heel vaak bent geweest of wanneer je reist met een handicap. Je kiest het aantal dagen dat je weg wilt en je ziet direct wat je moet betalen.’

Hoe zijn de reacties?

‘Sprs.me draait nu vier maanden en er zijn 300 mensen erop uit geweest en op twee na waren ze allemaal enthousiast.’

Wist je van tevoren dat dit product positief zou worden ontvangen?

‘Een idee is leuk, maar de uitvoering is alles. Een businessplan hebben we niet gemaakt. Doen we nooit, heeft geen zin. Gewoon doen, dat is onze aanpak. Wel hebben we een enquête gehouden, want je moet peilen hoe mensen tegenover jouw plan staan. Daarin zijn wij heel transparant. Bang dat een ander ons idee pikt zijn we niet. We doen het toch anders, of beter. We hebben zelfvertrouwen. Wij vinden dat we een idee juist zoveel mogelijk in de openbaarheid moeten brengen en moeten delen met anderen.’

Wat is de doelgroep?

‘Mensen die niet over vakantie praten, maar over reizen. Dat is een heel andere beleving.’

Wordt dit een k(r)askraker?

‘Dat zou het kunnen worden. Maar daar zijn wij helemaal niet mee bezig. Ook niet in ons bedrijf. Onze intentie is niet geld te verdienen, onze intentie is om het verschil te maken en dat te laten zien. Dat betekent: wij willen dat de 24 mensen die bij ons werken ’s maandags met plezier naar hun werk gaan en dat plezier vrijdags nog uitstralen. People, planet, profit. Die volgorde, daar geloven wij in. Daarom geven wij heel veel vertrouwen en vrijheid. Verantwoordelijkheid hoort daar van hen bij. Zo wordt geld verdienen een resultante. In de meest ideale situatie zouden we de totale beloning onderling verdelen.’

Dat gaat ver.

‘Zo ver denken wij. Wij zijn er niet op uit om de laatste euro’s uit onze dienstverlening te wringen. Dan krijg je er veel voor terug in kwaliteit’

Bon appetit.

‘Wat krijgen we?’